Lily potter op zweinstein
Hoofdstuk 1: laatste schooldag.
"Lily, petunia, jullie moeten opstaan lieverds!" klinkt het vanaf onder de trap. "jullie willen toch niet te laat komen voor je laatste schooldag?"
Langzaam doet Lily Evers haar ogen open. Huh? Denkt ze versuft. laatste schooldag?Oh ja! laatste schooldag!
Ze is meteen klaarwakker en springt uit bed. Ze staat even stil en rent dan naar beneden en de keuken in. Daar staat haar moeder net een boterham te smeren. Lily loopt naar het keukenkastje en pakt er een mes uit. Dan gaat ze naar de koelkast en haalt er boter en kaas uit. Ze doet de deur dicht met haar voet. Ze begint met haar brood smeren en luistert naar de radio. Er is net een liedje dat ze leuk vind en zachtjes zingt ze mee. daardoor let ze niet op met wat ze doet.
"Lily, je arm smaakt vast heerlijk, maar eet hem niet op."zegt haar moeder, als ze ziet wat Lily doet. Dan kijkt Lily naar haar arm en ziet ze dat ze bezig was met die beleggen. "Oepsie!" zegt Lily, en ze word vuurrood. snel maakt ze de rest van haar boterham en gaat zitten. Ze neemt een hap en staart voor zich uit.
Dan komt Petunia de keuken inlopen. Ze pakt een pak sinaasappelsap, en een glas en schenkt het in. Haar ogen flitsen van Lily naar haar moeder. Als het glas leeg is, gaat zij ook een boterham smeren.
Als petunia eenmaal begint met haar boterham smeren, is Lily al klaar met die van haar. Ze loopt de keuken uit, weer naar boven en doet haar klerenkast open. Ze rommelt er een tijdje in, totdat:"hehe!"Ze haalt er een rood bloesje en een spijkerbroek uit. Ze kijkt even of ze nog schoon zijn, en trekt ze dan aan. Ze kijkt in het rond. Wat mis ik nou? Denkt ze peinzend, en dan weet ze het; haar schoenen! snel gaat ze zoeken, en 40 seconden later heeft ze er al 1 aan. Ze trekt de ander ook aan, maar doet het nogal klungelig, waardoor ze omvalt en met haar hoofd tegen de kast aan tikt. "au. hé shit."
om 8.05 gaat ze de deur uit, en stapt ze op haar fiets. Petunia doet hetzelfde. Al snel fiets Lily een heel eind voor petunia uit. Ze voelt de wind langs haar gezicht strijken. Ze rijdt door het bos. Ze vind het altijd leuk om daar te fietsen. Al om zich heen kijkend, merkt ze dat Petunia haar inhaalt. Ze gaat sneller fietsen, zodat het petunia toch niet lukt.
Als ze om 8.15 bij school is, wacht daar al een groep vriendinnen. Als ze het schoolplein op komt fietsen, rennen ze haar achterna. Zodra ze haar fiets in de fietsenstalling gezet heeft, beginnen ze met kletsen. Ze kletsen over vanalles en nogwat. Als plotseling de bel gaat, schrikken ze zich rot, en rennen ze naar binnen. Ze zijn net te laat.
"dus jullie vonden dat jullie niet op tijd hoefden te zijn op de laatste schooldag?"vraagt de juf. Ze beginnen allemaal hakkelend hun excuses te maken, en als de juf gebaard dat ze mogen zitten, doen ze dat ook gelijk.
"omdat het jullie laatste schooldag is, hebben jullie geen werk..."In de klas barst een luid gejuich op,"maar desondanks moeten jullie niet de hele boel gaan slopen." "jammer,"fluistert Eva tegen Lily,"daar had ik juist zo'n zin in!"'Lily krijgt een geluidloze giechelbui.
Die dag doen ze alleen maar spelletjes. om 1 uur zegt juf:"ik heb een verassing: Jullie mogen in het kleuterlokaal een disco houden!" "yeeeeeey!"roept iedereen en ze beginnen al naar de deur te rennen. Op de gang is het een heel erg lawaai, en enkele leraren steken geirriteerd hun hoofd naar buiten en roepen om stilte. Als ze in de Discozaal zijn, word het stil. Dan zet juffrouw de muziek op, en beginnen ze te dansen.
Na een tijdje zet juffrouw een schuifelnummer op. overal worden koppels gemaakt, die met elkaar danen.
"hey, wil je met mij schuifelen?" klinkt het in Lily haar oor. Ze kijkt om en ziet Erik staan. Ze kijkt hem aan alsof hij niet goed snik is. na een paar seconden zegt ze toch:"goed."Ze pakt zijn hand en gaat samen met hem de dansvloer op. Langzaam bewegen ze heen en weer op het ritme van de muziek. Het is allemaal te goed om waar te zijn...
Als het schuifelnummer afgelopen is, en iedereen weer wild begint te dansen, blijft Lily even staan, om nog te genieten van het vorige moment. Na een minuut stopt ze daarmee en begint ze ook te dansen. totdat het tijd is voor.... het grote afscheidsoptreden van de laatste groep!
Samen met haar vriendinnen gaat ze naar buiten, waar het podium staat. Ze is doodzenuwachtig en herhaalt steeds haar tekst. Naar wat ze van haar vriendinnen ziet, hebben en doen zij hetzelfde. Al het bloed trekt weg uit haar gezicht als het schoolhoofd aankondigd:"En nu, als laatste op ons programma: De eindmusical van de laatste groep!"
Onder daverend applaus betreedt Lily het podium. Ze kijkt naar het publiek en ziet de hele school, en ouders, en ook nog sommige grootouders. Na een tijdje speuren ziet ze haar ouders. Ze zwaaien naar haar en steken hun duimen op. Iets minder zenuwachtig begint ze dan aan de musical. Zij heeft de op één na grootste rol, en moet als 4de op. Het stuk in de musical waar ze het meest tegenop had gezien, was het solozingen. als het eenmaal zover is, trilt ze helemaal van angst. En dan begint ze te zingen. Zodra ze begint word het helemaal stil. Iedereen luisterd naar hoe zij zingt. Bij de laatste noot beginnen ze allemaal te klappen, terwijl de musical nog lang niet afgelopen was. Snel gaat Lily van het podium af.
Dat was eng!Dacht ze, toen ze backstage was. Dat doe ik nooit meer!
De enige keer dat ze nog te zien is in die Musical, isbij het eindlied. Toen het voorbij was ging ze snel van het podium af, Naar huis, met Petunia op haar hielen.
hoofdstuk 2: de brief.
De tocht naar huis ging snel voorbij, omdat Lily de hele tijd met haar moeder praatte, met af en toe een onderbreking van Petunia. Samen herhaalde ze grappige, saaie, zielige, of stomme stukjes uit de musical. Toen haar moeder begont over het solozingen weigerde Lily iets te zeggen, en gingen ze praten over de middelbare school waar Lily naartoe . "Ik heb er echt zin in."zei Lily tegen haar moeder. ""dat hoop ik maar, want je zit er nog lang aan vast!" Daarna luisterden ze naar de Radio, en toen was het al tijd om naar bed te gaan.
Lily had helemaal geen slaap. Ze was veel te opgewonden om moe te zijn. In haar gedachten herhaalde ze allegoede dingen die die dag gebeurd waren, de fietstocht naar school, de spelletjes, de musical, de disco, het schuifelen met Erik...
Toen ze daaraan dacht werd ze helemaal vervuld met een warm gevoel vanbinnen. In haar gedachten ging ze filmpjes afdraaien waar zij danste met Erik. Die gedachten gingen over op dromen, prachtige dromen.
Als Lily wakker word, heeft ze geen zin om uit bed te gaan. het is namelijk vakantie, en het zou gewoon niet normaal zijn om op de eerste vakantiedag vroeg uit bed te gaan. Ze sloot haar ogen en dacht weer aan gisteren. Na een minuut of vijf was ze dat echter zat en zette ze de radio aan. Er waren geen leuke liedjes, dus zetten ze hem weer uit. Ze was nog moe... ze sloot haar ogen... en viel in slaap.
Ze werd weer wakker en keek op haar klok. Die wees aan dat het net 11.00 was. "Nou, dan kan ik wel uit bed."mompelde Lily, terwijl ze 1 been uit haar bed stak. Ze keek om zich heen, en zag hoe rommelig haar kamer was. haar blik gleed van de kaptafel in de hoek, naar haar bed, dat bijna werd begraven onder de hoeveelheid kleren. Ze liep naar de badkamer om een douche te nemen. Toen ze in het douche hokje stond en het warme water over zich heen voelde spoelen, werd ze goed wakker. Ze woelde met haar handen door haar natte haar, en bespoot zichzelf goed met water.
Na een half uur onder de douche te hebben gestaan, keek ze weer op de klok. "WAt?"piepte ze, toen ze zag dat het al half 12 was. Razendsnel kleedde ze zich aan en rende naar beneden, waar de rest van het gezin al bezig was met de lunch.
"daar ben je!"zei haar moeder, toen ze Lily zag."Werd tijd. er is een brief voor je."Ze wees op iets dat op het aanrecht lag. Toen Lily het goed bekeek zag ze dat het gemaakt was van perkament. Verbaasd draaide ze de brief om en las dat het van Zweinsteins hogeschool voor hekserij en Hocus Pocus was.
Ze opende de envelop, en er vielen 3 dingen uit. 2 brieven, en nog iets, wat een zak met goud, zilver en brons bleek te zijn. Ze besloot eerst de brief te lezen. daarin stond dat ze was aangenomen op een toverschool. In de andere Envelop stond haar benodigdheden.
"is dit soms een grap?"vraagt ze, en ze kijkt haar ouders aan. "Want iedereen weet dat magie niet bestaat!"
De wegisweg.
Niemand zegt iets, totdat haar moeder zegt:"schat, we kijken gewoon of we op die winkelstraat kunnen komen, en anders, nou ja, dan is het een grap.EN dat doen we jongedame!"zei ze met stemverheffing toen ze zei dat Lily haar mond open deed. "We kijken vandaag, want ik heb vrij." Ze kijkt Lily streng aan, tot die zegt:"oké dan." "mooi."zei Lily's vader opgewekt. "nou schat,"hij gaf Lily's moeder een kus,"ik ga naar m'n werk."
Ze zeiden allemaal gedag tegen Lily's vader, en toen moest Lily haar haar kammen van haar Moeder. Petunia (die al veel langer op was) ging op de bank liggen en heel veel snoep naar binnen werken.
Om 13.50 zei Lily's moeder:"Lily, we gaan!""Moet het echt?"Lily komt smekend naar beneden, met een gezicht van: het is pure tijdverspilling. "Ja, het moet echt."zei haar moeder. Nors sjokte Lily achter haar moeder aan, en ze zij niks toen ze in de auto naar het Kings Cross station gingen. Op de brief stond dat ze naar een cafétje de lekke ketel moesten gaan. Ze zocht even, maar vond het toen. Ze stootte haar moeder aan en wees ernaar.
"Wat is er schat?"vroeg haar moeder, toen ze wees naar de plek die Lily aanwees."Wil je een boek kopen?"
"Nee! Dat cafétje! Zie je het niet?"vroeg Lily. Ze volgde haar moeders blik en zag dat die niet naar het cafétje wees, maar naar de 2 winkels ernaast. "Nou, eh, mam,"begon ze,"ik ga er naartoe." En ze liep naar het cafeetje. Het was een nogal groezelig cafeetje, en ook druk. Het was er vol met rare mensen, en (ook al ontkende ze het) zag ze ook een paar niet menselijk dingen bestellen.
Toen de barman haar zag zei hij vriendelijk:"U komt zeker voor Zweinstein?Uw nieuwe spullen kopen! Dan moet u door Die deur." Hij wees met zijn staf op de deur, die opeens openging,"En dan bent u er."
Lily liep naar de deur toe, maar ze zag geen winkelstraat. ze zag alleen maar een muur. "eh, meneer, er is hier alleen een muur." ze ze tegen de barman, die net aan was komen lopen. Hij zij niks, maar drukte met zijn staf op de derde baksteen van links. Toen hij dat gedaan had, weken de stenen uiteen en kwam er een poort.
Stomverbaasd liep Lily door de poort. Ze kwam in de grootste en interressantste winkelstraat waar ze ooit geweest was. En de etalages waren niet (zoals normaal) gevuld met fotolijstjes, etalagepoppen, en andere dingen, maar met interresante magische opjecten, die vrolijk snorden. Aan het eind van de straat stond een groot sneeuwwit marmeren gebouw.
Ze besloot daar als eerst naartoe te gaan. toen ze zag dat de bank was. Bij de deuren stond een boodschap:
Treed binnen, vreemdeling, maar sla acht,
Op het lot dat hier de hebzucht wacht.
Wie neemt wat hij niet heeft verdiend
Krijgt een hoge rekening ingediend.
Wie diep in de aarde een schat opspoort,
Die nooit aan hem heeft toebehoord,
Is hierbij gewaarschuwd: dief, u stuit,
Op meer dan alleen de verwachte buit!
Ze kreeg Rillingen toen ze dat las en liep snel verder.
Van binnen was het gebouw nog mooier dan van de buitenkant. Aan de zijkant zaten kleine wezentjes met puntige tanden en lange vingers naar haar te loeren. Pas toen ze achteraan in de rij stond, besefte ze dat ze geen bankrekening had, dus hier ook niks kon doen. Ze liep weer naar buiten, zonder te letten op de kobolden die haar nog steeds aanstaarden.
Toen ze weer buiten was keek ze voor het eerst op het 2de papiertje. ER stonden, zoals ze al had gedacht, de schoolbenodigdheden op. Ze keek op het lijstje en besloot eerst een toverstok te kopen. Ze liep naar de winkel van iemand die meneer Olivander heette. Ze liep naar binnen en de bel rinkelde. Het was een stoffige winkel, met een paar stoelen aan de zijkant. Op 1 van die stoelen zat een jongen met zwart haar dat alle kanten uit stak. Hij was alleen, en bijna aan de beurt, want degene voor hem was aan het afrekenen.
'"Volgende!"riep meneer Olivander, en de jongen stond op. Hij liep naar de toonbank en probeerde een paar stokken uit. na een tijdje had hij er 1 gevonden die goed voor hem was, want de winkelier zei: "dat is dan 8 galjoenen en 4 sikkels." De jongen betaalde en liep de winkel uit. Nu was Lily aan de beurt.
Ze schuifelde naar voren. De winkelier was van dichtbij een beetje eng, en hij staarde haar aan, met een hele enge blik in zijn ogen.
"steek uw toverstokhand uit." zei de meneer, en Lily stak haar rechterhand uit. Meneer Olivander begon hem te meten, toen liep hij weg, en kwam hij terug met een lange smalle houten doos. Hij deed hem open en er lag een toverstaf, op een fluwelen bedje. "probeert u deze eens,"zei de meneer, en hij gaf haar de toverstaf. Ze hief hem op, zwaaide ermee, en toen ontplofte een kast. geschrokken legde ze hem weer terug.
"Nee, dat is niet de goede staf voor u. probeert u deze eens," zei de man, en hij gaf haar een andere.
"wilgenhout en 26 cm lang. De staf is prima voor Bezweringen." Ze zwaaide ermee, en er kwamen twinkelende roze met gouden lichtjes uit de punt.
"geweldig!"zei de winkelier, en hij vertelde wat de prijs was. Ze betaalde en ging weg uit de muffige oude winkel. Daarna besloot ze naar madame mallekin te gaan, voor wat gewaden. Ze liep de winkel in en daar was weer de jongen met het zwarte haar. Ze ging op het krukje naast hem zitten, en wachtte tot madame mallekin haar maten zou opnemen. Ze schrok zich dood toen de jongen opeens met haar ging praten;"Hoi. Ik ben James. Ik ga naar het eerste jaar op Zweinstein, en jij?" hij praatte heel snel, en het duurde even voordat ze antwoord gaf; "hoi, ik ben Lily en ik ga ook voor het eerst naar Zweinstein." Ze was nogal verlegen, toen ze zei:"Ik wist niet eens dat magie bestond voordat ik die brief kreeg. Jij wel?" "Ja, mijn ouders zijn allebei tovenaars." Ze keken allebei op toen madame mallekin opeens zei:"zo jongeman, jij bent klaar."
Ze wendde zich tot Lily. "En nu gaan we jou meten."Ze pakte een meetlint en begon vanalles te meten. na een paar dingen wist ze genoeg en haalde ze een gewaad. "pas deze maar eens,"zei ze, en ze gaf het gewaad aan Lily.Die pakte het aan en betaalde. (2 galjoenen en 3 sikkels.)
Ze keek op haar lijstje. Ze had heel veel boeken nodig. Ze liep naar de boekenwinkel. "Klieder en Vlek,"dacht ze hardop. Nou ja. Ze haalde haar schouders op en liep naar binnen.
Het was nogal leeg in de winkel. Ze keek om zich heen en zag duizenden en nog eens duizenden boeken. Net toen ze zich af begon te vragen hoe ze haar schoolboeken daar nou in kon vinden, liep ze tegen een tafel aan. ER stond een bord bij:
boeken Zweinstein.
Ze keek op haar lijstje en zag dat de boeken die zij nodig had er ook bij stonden. Ze pakte de eerste 3 van haar lijstje en bracht ze alvast naar de kassa. "Dat is dan 3 galjoenen en 28 sikkels."zei de verkoper. "Jaja,"zuchtte Lily, en ze gaf de man het geld. Daarna Liep ze weer naar de tafel en pakte er nu 5. toen ze bijna bij de kassa was botste er iemand tegen haar op, zodat al haar boeken vielen. Degene die tegen haar aanbotste zei niks, en hielp ook niet, dus Lily moest zelf die boeken oprapen. Ook deze betaalde ze en ze liep de winkel uit. Ze kocht nu nog een paar dingen, en toen ze eenmaal uit de winkel voor de ketels was gekomen, zag ze dat het donker werd.
Met 4 zware tassen in haar hand liep ze weer naar het groezelige cafeetje toe. Ze liep door de muur, die door iemand open was gemaakt, en door het cafeetje naar het perron. Ze wist niet waar haar moeder was, dus besloot ze naar huis te bellen met de telefoon die bij de WC's hing.. haar moeder nam op;"Hallo, met wie spreek ik?" vroeg ze beleefd. "mam, ik ben het, kan je me ophalen?"vroeg Lily en ze bukte snel toen één van haar tassen viel.
"Tuurlijk lieverd. ik ben er over 15 minuten. ik zie je wel bij de ingang."Zei haar moeder door de telefoon en ze hing op.
Langzaam en bijna bezwijkend onder het gewicht van die vele tassen liep Lily naar de ingang. Haar moeder was er nog niet, dus ging ze op een bankje zitten. Na 5 minuten zag ze haar moeder's auto en liep ze ernaartoe. Haar moeder opende de kofferbak en Lily dumpte al haar spullen erin. Ze ging voorin, naast haar moeder zitten.
Haar moeder vroeg tijdens de reis vanalles over de winkelstraat. Ze vond het geweldig dat haar dochter een heks was.("Ik ben gewoon zo blij!"of:"Ik wou dat ik dat kon!" )
Thuis ging Lily naar haar kamer. Ze plofte neer op haar bed en pakte een boek uit haar boekentas. Er stond op: Het standaard spreukenboek niveau 1.
nieuwsgierig sloeg ze het open en begont ze te lezen. Ze vond het heel interressant. Dingen die ze extra leuk en interressant vond schreef ze op een papiertje. Om 18.30 riep haar moeder dat ze moesten eten. Lily deed een boekenlegger tussen de bladzijdes en legde het boek op haar bed. Zwijgend liepen zij en Petunia de trap af.
Ze zeiden nog steeds niks toen ze aan tafel zaten. Hun vader merkte die spanning en vroeg:"En Lily, hoe was het winkelen?" Lily schrok wakker uit haar overpeinzingen en zei:"huh? Oh dat, ja, ging wel goed." Ze besloot dat ze niks meer zou zeggen en nam vastbesloten een grote hap pasta. "Au! Heet! heet!"riep ze, en ze pakte snel haar glas water. "dat lucht op!"zuchtte ze. Petunia keek haar aan alsof Lily haar had uitgescholen.
"waarom kijk je zo, Petunia?"vroeg Lily's moeder. Petunia keek schichtig naar haar en zei dat ze dat niet deed. Daarna hadden hun ouders de moed op een leuk gesprek opgegeven, en aten ze zwijgend verder.
Hoofdstuk 4: de vakantie.
Lily las tot diep in de nacht door. Ze had na 2 dagen het eerste boek uit en begon gelijk aan het volgende. (duizend magische kruiden en paddestoelen.) Ze nam alles in zich op als een lezende spons, en ze kon niet wachten om eindeijk naar Zweinstein te gaan. Jammer genoeg moest ze nog anderhalve maand wachten. Haar ouders werden bezorgt omdat ze nooit meer beneden kwam, en haar moeder heeft meerdere keren gevraagd of ze ziek was. Maar Lily was niet ziek. Ze voelde zich geweldig. Na 6 dagen vonden haar ouders het echter ook geweldig, en gaven haar de hele tijd comlimenten. Het hele gezin vond het leuk, iedereen behalve Petunia. Zij weigerde ook maar 1 woord te zeggen als Lily in de buurt was, en wou niet met haar in dezelfde kamer zitten. Eerst vond Lily dat erg, maar nu kon het haar niet meer schelen.
Toen de vakantie al voor de helft voorbij was, kreeg ze weer een brief, die bevatte haar treinkaartje. Ze bekeek het aandachtig en zag dat ze op perron 9,75 moest zijn. Toen ze dat voor het eerst tegen haar ouders zei, lachten ze zich een breuk, maar daarna wouden ze haar wel helpen. Haar moeder zei dat ze gewoon naar het staton zouden brengen, en dan zouden ze wel zien.
Toen ze vakantie bijna voorbij was, kwam Lily's vriendin terug uit het buitenland. Lily had haar lang niet gezien, en besloot haar uit te nodigen, om bij haar te komen logeren. Haar vriendin (Eva) had er veel zin in en kwam gelijk;
"IK heb je zo gemist!"zei Eva tegen Lily."Ik jou ook! En wat ben je bruin geworden!" antwoordde Lily."Laten we naar mijn kamer gaan. dan kan je je spullen daar dumpen!"vervolgde Lily, en ze ging Eva voor naar haar kamer. Toen Liy binnen was, realiseerde ze zich dat dat een GROTE fout was. Al haar toverspullen en boeken lagen op de grond verspreid. Ze draaide zich om en keek naar haar vriendin, maar die leek met stomheid geslagen. Toen ze eindelijk iets kon zeggen was het:"Hoe kom je aan die dingen?" Lily besloot niet te liegen, en vertelde haar het hele verhaal, van de brief, en de rare winkelstraat, tot wat ze allemaal had geleerd. Toen ze eenmaal klaar was met vertellen was haar vriendin nog steeds stil, maar dat was deze keer omdat ze het te spannend vond om iets te kunnen zeggen. En om de een of andere onnaspeurbare reden begon ze Lily toen te knuffelen, en zeggen dat ze altijd al een konijn had willen hebben. Lily, die het niet helemaal snapte, vroeg waarom ze dat zei. Ze antwoordde:"Nou, toen ik al die spullen zag, dacht ik opeens aan konijnen."Lily keek haar aan en zei:"eh, ja. klinkt logisch...?" Toen moesten ze allebei lachen en begonnen ze dingen te verzinnen die Lily allemaal zou kunnen doen als ze een heks was. Toen ze bezig waren met beramen hoe ze Tanja (een stom meisje) in een gnoe konden veranderen, riep Lily's moeder dat ze gingen eten.
Tijdens het eten zij Eva heel veel. Ze sprak over haar vakantie, haar nieuwe school, haar meester, over haar broertje, terwijl de rest van het gezin luisterde. Lily wou maar dat ze opschoot met eten. Ze was zelf al lang klaar, en vond het na een tijdje nogal vermoeiend om de hele tijd te moeten luisteren naar die verhalen.
Na wat wel een eeuwigheid leek, was Eva klaar en konden ze van tafel. Lily, Eva en Petunia hielpen met de afwas. Dat vonden ze heel saai, dus begonnen ze na een tijdje zeepsop naar elkaar te gooien. Lily's moeder keek hoe ver ze waren, NET toen Lily een grote klodder schuim naar Petunia gooide.
"Lily! ik had echt beter van je verwacht!"zei haar moeder boos, en ze keek kwaad naar Lily, die rood werd. "EN ook van jou Petunia!"zei ze, met een dreigende blik op Petunia's handen vol schuim, die ze snel achter haar rug verstopte.
"Jullie krijgen geen straf, omdat Eva erbij is, maar volgende keer," ze keek hun streng aan,"krijgen jullie wel straf. begrijpen jullie dat?" Ze knikten alletwee, en zwegen als het graf. De rest van de afwas was niet leuk om te doen, want hun moeder zat erbij om ze te betrappen als ze weer zoiets deden.
Lily en Eva waren blij toen ze eindelijk klaar wraen met de afwas. Ze liepen rustig naar Lily's kamer, (die helemaal op zolder was) en begonnen daar te praten over wat Eva allemaal in de vakantie had gedaan.
